" Ήταν μια φορά ένας αγρότης χοντρός και άσχημος που είχε ερωτευτεί (φυσικά!) μια πριγκίπισσα ξανθιά και πανέμορφη...
Μια μέρα, η πριγκίπισσα-κανείς δεν ξέρεις γιατί- έδωσε ένα φιλί στον χοντρό άσχημο αγρότη...
Και ως δια μαγείας, αυτός μεταμορφώθηκε σε έναν κομψό και λυγερόκορμο πρίγκιπα.
(Τουλάχιστον,έτσι τον έβλεπε αυτή...)
(Τουλάχιστον,έτσι αισθανόταν αυτός...)"

Πολλές φορές μια ματιά,ένα χαμόγελο, ένα φιλί μπορούν να αλλάξουν αμέσως τον τρόπο που βλέπουμε αυτόν που έχουμε απέναντί μας. Από την μια στιγμή στην άλλη νιώθεις ένα τσίμπημα στην καρδιά, έναν κόμπο στο στομάχι και κυκλοφορείς με ένα χαζό χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη. Όλοι το βλέπουν, όλοι το καταλαβαίνουν και όλοι το ξέρουν,αφού ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται. Μόνο εσύ αρνείσαι πεισματικά να το παραδεχτείς,γιατί δεν θες να δείξεις αυτή σου την αδυναμία.
Όμως αλήθεια είναι αδυναμία τελικά, να νιώθεις κάτι τόσο όμορφο; Κάτι τόσο φυσιολογικό;

Πιστεύω ότι αδύναμος είναι αυτός που δεν μπορεί να νιώσει κάτι τέτοιο, γιατί φοβάται να πληγωθεί,βάζοντας τον εαυτό του πάνω από όλα. ΝΑΙ ο εγωιστής είναι αδύναμος!!! Όντας ερωτευμένη σε υπερβολικό βαθμό,έμαθα πως πρέπει πάνω απ' όλα να καταπατάς το "ΕΓΩ" σου. Να κάνεις θυσίες αλλά και υποχωρήσεις. Βέβαια υπάρχει μεγάλη περίπτωση αυτό το αίσθημα να μην είναι αμοιβαίο, οπότε εκέι υπάρχει θέμα. Αλλά όπως και να έχει, ακόμ και αν πάψει κάποια στιγμή όλο αυτό να υπάρχει μόνο και μόνο το γεγονός ότι ένιωσες κάτι τόσο ισχυρό σε καθιστά πλουσιότερο και δυνατοτέρο συναισθηματικά. Συνήθως δεν υπάρχει happy end και αυτό σημαίνει πόνος και πολλά δάκρυα. Ώρες στα τηλέφωνα με φίλους, ψάχνοντας κάποιο λόγο ουσιαστικό (ακόμα και ειλικρινής να ήταν ο άλλος απέναντί σου,πάντα θα βλέπεις συνομοσίες- ναι είναι φυσιολογικό εν μέρει και αυτο)

Όταν ξεπεραστεί λοιπόν αυτό το πρώτο "σοκ" δύο πράγματα σου απομένουν να κάνεις. Είτε να πάς να παρακάτω, είτε να το κυνηγίσεις όσο μπορεις. Ανάλογα με την περίσταση πάντα. Εγώ ήμουν από τους ανθρώπους που πήγαινα παρακάτω. Είναι η ευκολότερη λύση ούτως ή άλλως. Μπορεί κάποιες φορές να θέλει περισσότερο χρόνο αλλά συνήθως κατάφερνες αυτό που θες. Ε σε πίανει και λίγο ο εγωισμός σου,σκέφτεσαι οτι "υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές...". Δεν θέλει και πολύ. Αλλά έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή,που δεν μπορείς ή δεν θες να πάς παρακάτω. Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα. Είναι γνωστό ότι "ο επιμένων νικά". Καλείσαι να παλέψεις και να διεκδικήσεις αυτό που θες. Κακά τα ψέματα είναι το πιθανότερο να μην καταφέρεις τίποτα αλλά δεν νομίζω ότι έχει και μεγάλη σημασία αυτό. Κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς εξαντλώντας και την παραμικρή πιθανότητα να επιτευχθεί ο στόχος σου.Και ο Θεός βοηθός μετά!!!

Είναι γνωστό ότι στον πόλεμο όλα επιτρέπονται! Κάτι παρόμοιο,θα μπορούσα να πω, ότι ισχύει και για το καλοκαίρι. Όσοι και να μην θέλουν να το παραδεχτούν (ίσως ανήκω και εγώ σ' αυτούς), το καλοκαίρι γίνεται ένας αέναος "πόλεμος". Όταν τα ρούχα λιγοστεύουν και το ποτό ρέει άφθονο είναι λογικό οι ηθικοί φραγμοί και οι αναστολές εξαφανίζονται ως δια μαγείας καθώς η ερωτική διάθεση ανεβαίνει στα ύψη. Οι περισσότεροι έχουν ζήσει μια τέτοια καλοκαιρινή περιπέτεια, έναν καλοκαιρινό έρωτα, και όσοι δεν έχουν ζήσει μια τέτοια κατάσταση το μόνο σίγουρο είναι ότι την αναζητούν. Το θέμα είναι για ποιο λόγο όλοι ψάχνουν κάτι τέτοιο...
Μπορεί τελικά ένας άγνωστος να σου προσφέρει κάτι παραπάνω εκτός από την σαρκική ικανοποίηση;
Οι απαντήσεις είναι πολλές και διαφορετικές.
Πολλοί αναζητούν μόνο αυτό. Αν είναι μόνο αυτό τότε πάσο. Και καλά κάνουν... Εκτός βέβαια αν υπάρχει σχέση στην μέση οπού εκεί είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο.
Υπάρχουν και άτομα που δεν ψάχνουν μόνο να καλοπεράσουν στις διακοπές τους αλλά ενδέχεται να ψάχνουν και το έτερον τους ήμισυ. Σε αυτή την περίπτωση ο Θεός να τους φυλάει γιατί το πιθανότερο είναι να γνωρίσουν κάποιον και στην τελική να μείνουν.... σύξυλοι!!Και το χειρότερο είναι πως αν τελικά δεν μείνουν σύξυλοι, αν η σχέση τους συνεχιστεί και το χειμώνα θα είναι πολύ άσχημη η συνέχεια(όχι δεν είμαι γκρουσούζα,αλλά λογική). Άλλες προτεραιότητες από αυτές του καλοκαιριού,άλλοι ρυθμοί ζωής... Ακόμα και θέληση να υπάρχει,συνήθως δεν αρκεί!!

Αλλά όλοι, ακόμα και αυτοί που δεν το παραδέχονται, ψάχνουν το ίδιο πράγμα. ΤΗΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ. Όλοι θέλουν να αρέσουν κακά τα ψέματα. Όλοι θέλουν να δείξουν ότι περνάει η μπογιά τους,ιδιαίτερα μετά από κάποια ερωτική απογοήτευση. Πάντως κακά τα ψέματα είναι λίγο βολική όλη αυτή η κατάσταση το καλοκαίρι. Να κάνεις ό,τι θες,να περνάς όσο καλύτερα μπορείς και κυρίως χωρίς τύψεις!!! Είναι όμως αυτό εφικτό; Η απάντηση είναι: ΝΑΙ

ΓΙ' ΑΥΤΟ HAVE FUN!!!

the end

Όλοι και αν όχι όλοι τότε σίγουρα οι περισσότεροι έχουμε αφήσει πίσω μας το καλοκαίρι του 2011. Άλλοι ή μάλλον, για να το θέσω πιο σωστά, άλλες ετοιμάζουν βαλίτσες για να πάνε τώρα διακοπές! (lucky u girls-αλίμονο σε μας).Anyway... Για όσους από μας τελείωσε το καλοκαίρι αυτό αναπόφευκτα, αναπολούμε όσα περάσε στις αμμουδερές παραλίες!
Εγώ δεν θα ξεχάσω την λεβεντογέννα ΚΡΗΤΗ ή οποία με φιλοξένησε μόνο μια εβδομάδα και μπορώ να πω οτι ήταν το καλύτερο σημείο του φετινού καλοκαιριού... Ό,τι και να πω είναι απλά ΛΙΓΟ. Παραλίες μαγευτικές και καλή παρέα είναι τα μόνα που χρειάζονται να περάσεις καλά... Άντε και καμιά μπύρα γιατί καλοκαίρι χωρίς μπύρα δεν είναι καλοκαίρι!
Και τώρα που καλούμαστε να επιστρέψουμε στην σκληρή πραγματικότητα,την αφόρητη ζέστη και το αναθεματισμένο διάβασμα της εξεταστικής, η μόνη διαφυγή μας είναι αυτές οι αναμνήσεις που θα μας γεμίζουν ανεμελιά και νοσταλγία...