Η αλήθεια για τις σχέσεις

Διάβασα σε ένα βιβλίο τώρα πρόσφατα για τις σχέσεις και για τις δυσκολίες που ενδέχεται να προκείψουν μέσα σε μια σχέση και για το πως θα έπρεπε να είναι μια υγιής σχέση. Ομολογώ πως με έβαλε σε σκέψεις αλλά εν τέλει όσο το σκεφτόμουν όλο και περισσότερο συμφωνούσα και τελικά κατέληξα σε πολύ χρήσιμα, για μένα, συμπεράσματα. Η αλήθεια είναι πως όλα τα ζευγάρια έχουν συγκρούσεις. Αργά ή γρήγορα παύει η περίοδος που όλα είναι ρόδινα και αρχίζεις πλέον να ζεις τον άλλο  σε μια πιο καθημερινή βάση. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Και αρχίζουν οι προστριβές ακόμα και για τους πιο χαζούς λόγους. Τείθεται λοιπόν το θέμα για τη διαχείρηση τέτοιων καταστάσεων. Το θέμα λοιπόν με τους τσακωμούς είναι πως μέσα από αυτούς ο καθένας από τους δύο καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό του. Πρέπει να ξεπεράσεις τα όριά σου ώστε να μπορέσεις να πλησιάσεις τον άλλον, αλλά παράλληλα πρέπει να ανακαλύψεις και ένα κοινό σημείο με τον σύντροφό σου ώστε να ο τσακωμός αυτός να αποτελέσει μια νέα αφετηρια για τη σχέση αλλά και για τον καθένα ξεχωριστά.

Η δημιουργία μιας σχέσης βοηθάει στην εξέλιξή μας. Μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα.
"Η σχέση προσθέτει.
Γι'αυτό αξίζει τον κόπο.
Αξίζει... τον ΚΟΠΟ(δηλαδή  αξίζει να κοπιάσουμε γι'αυτή)
Αξίζει το βάσανο που προκαλεί.
Αξίζει τον πόνο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε."
Αυτές οι φράσεις ήταν που μου έκαναν εντύπωση γιατί είναι τόσο αληθινές. Και τριγύριζαν αρκετά στο μυαλό μου. Βλέπεις, μέσα σε μια σχεση αν ξεπεράσεις τον εαυτό σου δεν μπορείς ποτέ να είσαι ο ίδιος όπως πριν. Ακόμα και αν τελειώσει η σχέση νιώθεις πιο όριμος, πιο συνειδητοποιημένος.

Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πως ψάχνουν έναν σύντροφο για να λύσουν τα προβλήματά τους. Να διώξουν τις ώρες ανίας που υπάρχει στη ζωή τους και να αποκτήσει νόημα η ζωή τους. Δυστυχώς μια σχέση δε γεμίζει τα κενά που μπορεί να έχει κάποιος. Όσοι κάποια στιγμή στη ζωή τους επέλεξαν ταίρι για κάποιο από τους παραπάνω λόγους κατέληξαν να μισήσουν αυτόν τον άνθρωπο γιατί τελικά δεν του έδινε ό,τι περίμεναν.

Η λύση λοιπόν είναι ο καθένας να φτιάξει τη ζωή του χωρίς να περιμένει από κάποιον άλλο να την φτιάξει γι'αυτόν. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φτιάξουμε τη ζωή κάποιου άλλου. Η σχέση πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαία εξελιξη. Είναι καταπληκτικό συναίσθημα να βιώνεις μέρα με τη μέρα την αλλαγή που γίνεται μέσα σου και να έχεις δίπλα κάποιο άτομο που είναι "υπεύθυνο" για αυτή την αλλαγή. Μέσα σε μια σχέση ο έρωτας είναι αυτός που σε ξυπνάει από το λήθαργο και σε παρακινεί ωστε να ανακαλύψεις άλλες πτυχές του εαυτό σου. Να αναπτυχθείς.

Η δημιουργια μιας σχέσης είναι ο καλύτερος τρόπος να διευρίνουμε τη συνείδησή μας, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα. Και όταν γίνει αυτή η μεταμόρφωση θα νιώθουμε πιο ολοκληρωμένοι άνθρωποι και θα μπορέσει ο καθένας να δώσει στον άλλο άφοβα ό,τι έχει μέσα του. Τελικά αυτό είναι το νόημα της σωστής σχέσης. Όχι η σωτήρια και η έξοδος από το αδιέξοδο. Η επαφή μας με τον άλλο αλλά και με τον υπόλοιπο κόσμο.

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου που συνειδητοποιεί πως όλα όσα ήξερε και πίστευε ως τότε είναι τουλάχιστον απλές εικασίες. Βλέποντας έναν άνθρωπο ξέρεις ή εκτιμάς,για να το θέσω πιο σωστά,τι χαρακτήρας μπορεί να είναι. Κοινωνικός, αυθόρμητος, απομονωμένος... Αυτό γίνεται με μια απλή πρώτη ματιά. Όσο περνάει ο καιρός μάθαινεις ακόμα περισσότερα για τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου ή ακόμα και δίπλα σου. Χαρακτηριστικά που σε κερδίζουν ακόμα περισσότερο ή και άλλα αρνητικά μεν αλλά εξίσου σημαντικά στην διαμόρφωση μιας πλήρους εικόνας. 

Το καλό της υπόθεσης (ή το κακό, όπως το πάρει κανείς)είναι πως κάθε άνθρωπος δρα και σκέφτεται διαφορετικά από τον άλλο. Εγώ ας πούμε. Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους,που ενώ στην αρχή σου δείχνει κάτι άλλο(θετικό συνήθως) είναι το ακριβώς αντίθετο. Και εκεί που λες ότι ξέρεις τους ανθρώπους και ότι έχεις αρχίσει να τους ψυχολογείς έρχεται πάντα κάποιο νέο πρόσωπο που είναι εντελώς διαφορετικό και μάλιστα προς το καλύτερο. Ναι κι όμως συμβαίνει. Και το χειρότερο είναι πως επειδή όλοι οι άλλοι είχαν τα μειονεκτήματά τους μπαίνεις στη διαδικασία αναζήτησης μειονεκτήματος. Αυτή η διαδικασία συναντάται κυρίως στις ερωτικές σχέσεις, αφού όπως λέει και η λαϊκή ρήση " όποιος καεί με το χυλό,φυσάει και το γιαούρτι". Αρχίζει λοιπόν το μυαλό να παίρνει περίεργες στροφές και να πάει ο νους μονίμως στο κακό. Δηλαδή πως άλλα μπορεί να λέει ο συνομιλητής και άλλα να εννοεί, να υπάρχουν σκοτεινές σκέψεις κτλ. Και κάπου εκεί αρχίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα. Αναλώνεσαι σε σκέψεις που μόνο κακό μπορούν να κάνουν και να καταστρέψουν τη σχέση. Ευτυχώς ισχύει και αυτό που λένε. Πως αν δεν δεις τα χειρότερα,δεν εκτιμάς τα καλύτερα και από ένα σημείο και μετά καταλαβαίνεις με ποιον έχεις να κάνεις. 

Το σημαντικότερο για μένα είναι η κατανόηση μέσα σε αυτή τη σχέση χωρίς βέβαια να υπάρχουν υπερβολές και να μη γίνεται και κατάχρηση της κατανόησης αυτής. Και εξίσου σημαντικό είναι να καταλαβαίνεις τα λάθη σου και να μην είναι πολύ αργά για να μπορείς να τα διορθώσεις. Μερικές φορές χρειάζεται να κάνουμε λάθη για να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε σωστά τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, σε κάθε περίπτωση αποφεύγοντας τις υπερβολές.

Υ.Γ Μεταξύ μας. Υπάρχουν όντως άνθρωποι που είναι πολύ καλοί και με ελάχιστα ελαττώματα και αυτούς πρέπει να τους προσέχουμε ως κόρη οφθαλμού!!!