Διάβασα σε ένα βιβλίο τώρα πρόσφατα για τις σχέσεις και για τις δυσκολίες που ενδέχεται να προκείψουν μέσα σε μια σχέση και για το πως θα έπρεπε να είναι μια υγιής σχέση. Ομολογώ πως με έβαλε σε σκέψεις αλλά εν τέλει όσο το σκεφτόμουν όλο και περισσότερο συμφωνούσα και τελικά κατέληξα σε πολύ χρήσιμα, για μένα, συμπεράσματα. Η αλήθεια είναι πως όλα τα ζευγάρια έχουν συγκρούσεις. Αργά ή γρήγορα παύει η περίοδος που όλα είναι ρόδινα και αρχίζεις πλέον να ζεις τον άλλο σε μια πιο καθημερινή βάση. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Και αρχίζουν οι προστριβές ακόμα και για τους πιο χαζούς λόγους. Τείθεται λοιπόν το θέμα για τη διαχείρηση τέτοιων καταστάσεων. Το θέμα λοιπόν με τους τσακωμούς είναι πως μέσα από αυτούς ο καθένας από τους δύο καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό του. Πρέπει να ξεπεράσεις τα όριά σου ώστε να μπορέσεις να πλησιάσεις τον άλλον, αλλά παράλληλα πρέπει να ανακαλύψεις και ένα κοινό σημείο με τον σύντροφό σου ώστε να ο τσακωμός αυτός να αποτελέσει μια νέα αφετηρια για τη σχέση αλλά και για τον καθένα ξεχωριστά.
Η δημιουργία μιας σχέσης βοηθάει στην εξέλιξή μας. Μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα.
"Η σχέση προσθέτει.
Γι'αυτό αξίζει τον κόπο.
Αξίζει... τον ΚΟΠΟ(δηλαδή αξίζει να κοπιάσουμε γι'αυτή)
Αξίζει το βάσανο που προκαλεί.
Αξίζει τον πόνο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε."
Αυτές οι φράσεις ήταν που μου έκαναν εντύπωση γιατί είναι τόσο αληθινές. Και τριγύριζαν αρκετά στο μυαλό μου. Βλέπεις, μέσα σε μια σχεση αν ξεπεράσεις τον εαυτό σου δεν μπορείς ποτέ να είσαι ο ίδιος όπως πριν. Ακόμα και αν τελειώσει η σχέση νιώθεις πιο όριμος, πιο συνειδητοποιημένος.
Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πως ψάχνουν έναν σύντροφο για να λύσουν τα προβλήματά τους. Να διώξουν τις ώρες ανίας που υπάρχει στη ζωή τους και να αποκτήσει νόημα η ζωή τους. Δυστυχώς μια σχέση δε γεμίζει τα κενά που μπορεί να έχει κάποιος. Όσοι κάποια στιγμή στη ζωή τους επέλεξαν ταίρι για κάποιο από τους παραπάνω λόγους κατέληξαν να μισήσουν αυτόν τον άνθρωπο γιατί τελικά δεν του έδινε ό,τι περίμεναν.
Η λύση λοιπόν είναι ο καθένας να φτιάξει τη ζωή του χωρίς να περιμένει από κάποιον άλλο να την φτιάξει γι'αυτόν. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φτιάξουμε τη ζωή κάποιου άλλου. Η σχέση πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαία εξελιξη. Είναι καταπληκτικό συναίσθημα να βιώνεις μέρα με τη μέρα την αλλαγή που γίνεται μέσα σου και να έχεις δίπλα κάποιο άτομο που είναι "υπεύθυνο" για αυτή την αλλαγή. Μέσα σε μια σχέση ο έρωτας είναι αυτός που σε ξυπνάει από το λήθαργο και σε παρακινεί ωστε να ανακαλύψεις άλλες πτυχές του εαυτό σου. Να αναπτυχθείς.
Η δημιουργια μιας σχέσης είναι ο καλύτερος τρόπος να διευρίνουμε τη συνείδησή μας, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα. Και όταν γίνει αυτή η μεταμόρφωση θα νιώθουμε πιο ολοκληρωμένοι άνθρωποι και θα μπορέσει ο καθένας να δώσει στον άλλο άφοβα ό,τι έχει μέσα του. Τελικά αυτό είναι το νόημα της σωστής σχέσης. Όχι η σωτήρια και η έξοδος από το αδιέξοδο. Η επαφή μας με τον άλλο αλλά και με τον υπόλοιπο κόσμο.
Η δημιουργία μιας σχέσης βοηθάει στην εξέλιξή μας. Μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα.
"Η σχέση προσθέτει.
Γι'αυτό αξίζει τον κόπο.
Αξίζει... τον ΚΟΠΟ(δηλαδή αξίζει να κοπιάσουμε γι'αυτή)
Αξίζει το βάσανο που προκαλεί.
Αξίζει τον πόνο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε."
Αυτές οι φράσεις ήταν που μου έκαναν εντύπωση γιατί είναι τόσο αληθινές. Και τριγύριζαν αρκετά στο μυαλό μου. Βλέπεις, μέσα σε μια σχεση αν ξεπεράσεις τον εαυτό σου δεν μπορείς ποτέ να είσαι ο ίδιος όπως πριν. Ακόμα και αν τελειώσει η σχέση νιώθεις πιο όριμος, πιο συνειδητοποιημένος.
Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πως ψάχνουν έναν σύντροφο για να λύσουν τα προβλήματά τους. Να διώξουν τις ώρες ανίας που υπάρχει στη ζωή τους και να αποκτήσει νόημα η ζωή τους. Δυστυχώς μια σχέση δε γεμίζει τα κενά που μπορεί να έχει κάποιος. Όσοι κάποια στιγμή στη ζωή τους επέλεξαν ταίρι για κάποιο από τους παραπάνω λόγους κατέληξαν να μισήσουν αυτόν τον άνθρωπο γιατί τελικά δεν του έδινε ό,τι περίμεναν.
Η λύση λοιπόν είναι ο καθένας να φτιάξει τη ζωή του χωρίς να περιμένει από κάποιον άλλο να την φτιάξει γι'αυτόν. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φτιάξουμε τη ζωή κάποιου άλλου. Η σχέση πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαία εξελιξη. Είναι καταπληκτικό συναίσθημα να βιώνεις μέρα με τη μέρα την αλλαγή που γίνεται μέσα σου και να έχεις δίπλα κάποιο άτομο που είναι "υπεύθυνο" για αυτή την αλλαγή. Μέσα σε μια σχέση ο έρωτας είναι αυτός που σε ξυπνάει από το λήθαργο και σε παρακινεί ωστε να ανακαλύψεις άλλες πτυχές του εαυτό σου. Να αναπτυχθείς.
Η δημιουργια μιας σχέσης είναι ο καλύτερος τρόπος να διευρίνουμε τη συνείδησή μας, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και ανακαλύψουμε τον εαυτό μας καλύτερα. Και όταν γίνει αυτή η μεταμόρφωση θα νιώθουμε πιο ολοκληρωμένοι άνθρωποι και θα μπορέσει ο καθένας να δώσει στον άλλο άφοβα ό,τι έχει μέσα του. Τελικά αυτό είναι το νόημα της σωστής σχέσης. Όχι η σωτήρια και η έξοδος από το αδιέξοδο. Η επαφή μας με τον άλλο αλλά και με τον υπόλοιπο κόσμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου